1 Eylül 2019 - Pazar
Anasayfa / Anne & Çocuk / E harfi ile başlayan erkek bebek isimleri
E harfi ile başlayan erkek bebek isimleri

E harfi ile başlayan erkek bebek isimleri

E harfi ile başlayan

E Harfiyle Başlayan Erkek Bebek İsimleri ve Anlamları, en güzel ve isimlerin anlamlarının yer aldığı bölüm.

İSİM

ANLAMI

Eban Eban b. Osman b. Affan: Hz. Osman’ın üçüncü oğlu olup valilik etmiştir. Cemel vakasında Hz, Aişe’ye refakat etmiştir.
Ebbedullah Allah ebedi eylesin, daim eylesin.
Ebecen Akıllı çocuk.
Ebher En parlak.
Ebu Ali Sina (İbn Sina). Ali Sina’nın babası anlamında. Ünlü Türk bilgini.
Ebu Davud Süleyman b. el-Eşas es-Sicistani. Kütüb-i Sitte’den birisi olan Sünen-i Ebu Davud’un müellifi. Büyük hadis bilgini. 500.000 hadis arasından seçtiği 4800 hadisten oluşan Sünen’i, ahlak, tarih ve fıkıhla ilgili meseleleri içerir.
Ebu Eyyub El-Ensari Asıl adı Halid b. Seyd’dir. Sahabedendir. Rasûlullah Medine’ye geldiğinde ilk önce onun evinde misafir oldu. İstanbul’a kadar gelip Bizanslılarla savaştı.
Ebu Hanife (Nu’man b. Sabit). Hanefi mezhebinin kurucusu. Müetehid, alim. (Küfe 699-Bağdat 787). Kabil’den gelen büyük babası Kufe’ye yerleşti. İslami ilimler sahasında mükemmel bir eğitim gören İmam-ı Azam ictihad edebilecek seviyeye geldi. Devrinin en meşhur bilginidir. Küfe kadılığı teklifini reddedince Halife Mansur onu hapse attırdı. Hapishanede iken vefat etli.
Ebu Hureyre Suffe ashabındandır. Birçok hadis rivayet etmiştir.
Ebu Ubeyde B. El-Cerrah (571-639) (Amr b. Abdullah). İslami ilk kabul eden sahabelerden biri. Cennetle müjdelenmiştir. Çeşitli cephelerde ordu komutanlığı yaptı. Suriye’de vefat elti.
Ebu Zer Altın sahibi, servet ve zenginlik sahibi.
Ebu Zer El-Gıfari -Sahabedendir.
Ebubekir Deve yavrusunun babası. Hulefa-i Raşidin’in ilkidir. Hz. Ebubekir’in lakabı. Rasûlullah (s.a.s)’ın nübüvvetinden önce de sonra da en yakın arkadaşı olmuştur.
Ecemiş Çok bilmiş.
Ecer Yeni, güzel, iyi.
Ecir 1. Bir iş ya da emek karşılığı verilen şey. 2. Sevap. 3. Aziz sevgili.
Ecved 1. En iyi olan. 2. Eli açık cömert. Türk dil kuralına göre “d/t” olarak okunur.
Edebali (Öl: 1325). Osman Gazi’nin kayınpederi ve hocası. Osmanlı imparatorluğunun kuruluşunda önemli bir rolü oldu.
Edgü İyi.
Edgüalp İyi yiğit.
Edgüer (bkz. Edgü).
Edgükan (bkz. Edgü).
Edhem Karayağız at. -Türk dil kuralı açısından “d/t” olarak kullanılır. İbrahim Edhem: İslam tarihinde meşhur sofi
Edib 1. Edepli, terbiyeli, zarif, nazik. 2. Edebiyatla uğraşan kimse. Türk dil kuralı açısından “d/t” olarak kullanılır. Edip Ahmet Yükneki: (XII. yy.) Türk şair yazar. Tek ve önemli yapıtı Süleymaniye kütüphaneside mevcut olan Atabetul Hakayık isimli eserdir.
Edim Fiil, amel.
Edip Edepli terbiyeli / Edebiyatla ilgilenen kişi
Ediz 1. Yüksek, yüksek yer. 2. Ulu, yüce, değerli.
Edris (bkz. İdris).
Efadil Pek mümtaz olanlar, çok bilgililer.
Efahim En ulu, pek büyük ve saygıya layık kimseler.
Efazıl (bkz. Efadıl).
Efe 1. Ağabey, büyük kardeş. 2. Yiğit, cesur. 3. Kabadayı.
Efecan Afacan, hareketli, ele avuca sığmaz
Efecan / Afacan Hareketli, ele avuca sığmaz, akıllı
Efekan Efe soyundan gelen.
Efendi 1 . Günümüzde bey unvanından farklı olarak özel adlardan sonra kullanılan ikinci derecede bir unvan. 2 . Buyruğu yürüyen, sözü geçen kimse. 3 . Koca. 4 . Görgülü, nazik, kibar.
Efgan Figan, ağlayıp inleme, feryat.
Efgen 1. Düşüren, yıkan, yere atan. 2. Alıcı, yakıcı, düşürücü. (bkz. Figen).
Efkar 1. Düşünceler. 2. İç sıkıntısı, kaygı.
Eflak 1. Semalar, felekler, yükler, küreler, zamanlar. 2. Bahtlar, talihler, kaderler.
Eflaki Gökte oturan melek. Eflaki Şemseddin Ahmet Dede: (1360). Osmanlı sufi ve yazar. Mevlana’ya dair Menakıbü’l-Arifin adlı eserin müellifi.
Efrahim Hz. Yusuf un ikinci oğlu. Orta Filistin’de yerleşen İsrail kabilesine adını verdiği söylenir. Bu kabile Hz. Süleyman’ın ölümünden sonra asıl İsrail topluluğunun 12 kola ayrılmasında etken oldu.
Efras Atlar, beygirler, kısraklar.
Efrasiyap Turan Türkleri büyük kahraman kağanının Farsça adı. Alp er Tonga asıl adıdır. Büyük İskender’den evvel yaşamıştır. Kaşgar’daki ilk müslüman Türk sülalesi Karahanlıların Afrasiyab neslinden geldiği söylenmektedir. Alper Tonga Hüsrev tarafıandan öldürülmüştür.
Efridun Cemşid soyundan anlayış ve zekasıyla meşhur bir İran hükümdarı.
Eftal En değerli en yüksek.
Egehan Engin denizlerin hükümdarı
Egemen Hakim, hüküm süren karşılığı olarak kullanılan bu kelime, hem kök, hem de ek olarak yanlıştır. Türkçe’de ne “eğe” kökü, ne de “man-men” şeklinde isim yapım eki vardır.
Egesel (bkz. Ege).
Eğilmez Başkalarının baskısını ve üstünlüğünü kabul etmeyen, baş eğmeyen.
Eğin sırt, arka.
Ehil 1. Sahip, malik. 2. Becerikli, yetenekli. 3. Karı-kocadan her biri.
Ehlimen inançlı inanan kimse.
Ehlullah 1. Allah’ın adamı, veli, evliya. 2. Allah’a teveccüh etmiş, kulluğunu yanlız ona yöneltmiş. Küfür ehlinden, ve şirkten kaçınan.
Ejder Bir masal yaratığı, korkulan, güçlü
Ekabir Rütbece, görgü ve faziletçe büyük olanlar, devlet ricali.
Ekber Daha büyük, çok büyük, en büyük, pek büyük, azam. -Allah’ın sıfatlanndandır. Kur’an-ı Kerim’de 23 yerde geçer. İsim olarak kullanılması iyi değildir. Hindistan’a hakim olan Türk hükümdarı.
Eke 1. Bilgili, deneyli, olgun. 2. Kurnaz, açıkgöz. 3. Bilmiş çocuk. 4. Dahi.
Ekemen (bkz. Eke).
Eker Toprakla uğraşan.
Ekiner (bkz. Ekin).
Ekmel l. Daha, pek kamil, mükemmel ve kusursuz olan. 2. En uygun, en eksiksiz. 3. Ekmel-i Enbiya: Hz. Rasûlullah (s.a.s). 4. Dinin tamamlanması. Maide suresi ayet, 3.
Ekmeleddin 1. Dinin en olgunu, en olgunlaştırdığı isim. 2. Dinin tamamı. Türk dil kuralı açısından “d/t” olarak kullanılır. (bkz. Ekmelettin).
Ekrem 1. Daha, en kerim. 2. Çok şeref sahibi, pek cömert, çok eli açık. Ekremü’l-Ekremin: Cenab-ı Hak. (Alak suresi: 3 ).
Ekvan Varlıklar, alemler, dünyalar. (bkz. Evren).
Elçi 1. Başka bir devlet nezdinde devletini temsil eden kişi. 2. Sefir. 3. Allah’ın gönderdiği rasul ve nebiler.
Eldar Yurt sever, ülkesine bağlı. Bu ismin anlamı konusunda daha fazla bilgiye sahipseniz bize ulaşabilirsiniz.
Eldem Sevimli, cana yakın
Eldemir Demir gibi güçlü el.
Elfaz Sözler, sözcükler.
Elgin Garip, yurdundan ayrılmış.
Elyesa Kur’an-ı Kerim’de adı geçen bir peygamber.
Eman 1. Emniyet. 2. Himaye, masuniyet. Güvence. Müslüman her ferde eman verebilir.
Emanetullah Allah’ın emaneti.
Emanullah 1. Allah’ın emaneti. Devletin tebası, halk, millet.
Emeç 1. Hedef. 2. Yamaç. 3. Henüz memeden kesilmemiş buzağı.
Emek 1. Uzun, yorucu ve özenli çalışma. 2. Bir işin yapılması için harcanan beden ve kafa gücü.
Emin 1. Korkusuz kimse. 2. Emniyette olan. 3. İnanan, güvenen. 4. İnanılır, güvenilir. 5. Şüpheye düşmeyen, kati olarak bilen. 6. Emanet olarak idare edilen dairelerin başı. 7. (Hz. Muhammed (s.a.s) ve Cebrail’in adı.
Emir 1. Bir kavmin, bir şehrin başı. 2. Büyük bir hanedana mensup kimse. 3. Peygamberimizin soyundan gelen. 4. Kumandan. 5. Abbasi devletinde başkomutan. 6. Osmanlı devletinde beylerbeyi ve Tanzimat’tan sonra sivil paşalığın ilk derecesi.
Emir Sultan I. Beyazıd zamanında Buhara’dan Bursa’ya hicret eden mutasavvıf.
Emiray Emir ve ay isimlerinin birleşiminden oluşmuş bir isimdir.
Emircan Emir ve can kelimelerinin birleşiminden oluşmuştur. Emir : 1. Bir kavmin, bir şehrin başı. 2. Büyük bir hanedana mensup kimse. 3. Peygamberimizin soyundan gelen. 4. Kumandan. 5. Abbasi devletinde başkomutan. 6. Osmanlı devletinde beylerbeyi ve Tanzimat’tan sonra sivil paşalığın ilk derecesi. Can : Güç, kuvvet, hayatiyet, dirilik.
Emirhan (bkz. Emir). “Emir” kelimesine “han” eki getirilerek iki isimden meydana gelmiştir.
Emirkan Emir ve kan kelimelerinin birleşiminden oluşan bir isim.
Emrah Anadolu saz şairlerinden.
Emran Kürkler, hayvan derileri.
Emre Aşık. Mübtela. Vurgun.
Emreddin Dinin emrettiği. Türk dil kuralları açısından “d/t” olarak kullanılır.
Emri Emirle ilgili.
Emrullah Allah’ın emri.
Emsal 1. Kıssalar, hikayeler, destanlar. 2. Numuneler, örnekler. 3. Eş benzer. 4. Yatış denk. 5. Katsayı.
Enam 1. Bütün mahlukat, yaratılmış her şey. 2. Halk, insanlar. Seyyidü’l-Enam: Halkın ulusu Rasûlullah (s.a.s). 3. Kur’an-ı Kerim’in 6. Suresinin adı. 4.Bazı ayet ve duaları içeren dua kitabı.
Enbiya
Ender çok az, çok seyrek, çok az bulunur, pek nadir.
Ener En yiğit, en kahraman kişi.
Energin En olgun, çok olgun.
Enes 1. İnsan. 2. Enes b. Malik: (Basra 709). Rasûlullah (s.a.s)’den çok hadis nakleden sahabelerdendir. Hicretten sonra annesi onu, 10 yaşındayken Rasûlullah (s.a.s)’ın hizmetine vermiştir. Rasûlullah (s.a.s)’ın vefatına kadar yanında kalmıştır. 97-107 yaşına kadar yaşadığı rivayet edilmektedir.
Enfal 1. Ganimet. 2. Kur’an-ı Kerim’in 8 suresinin adı.
Engi A Y (bkz. Engin).
Engin 1. Ucu, bucağı görünmeyecek kadar çok geniş. 2. Denizin kıyıdan çok uzaklarda bulunan geniş bölümü, açık deniz. 3. Değer ve fiyatı düşük olan. 4. Yüksekte olmayan, alçak yer.
Enginalp Değerli yiğit.
Enginer İyi, güzel, değerli insan.
Enginiz İz bırakacak kadar değerli insan.
Enginsoy Geniş soydan gelen.
Enginsu Açık deniz.
Engintalay Büyük deniz, okyanus.
Engür 1. Çok gür. 2. Bereketli.
Enis 1. Dost arkadaş. 2. Yar, sevgili.
Ensar 1. Yardımcılar, muavinler, müdafiler, koruyucular. 2. Medine’ye hicretle Mekkeli muhacirlere yardım eden, Medineli müslümanlara verilen ad. Kur’an-ı Kerim’de çok geçen kelimelerden birisidir.
Ensarullah Allah yolunda Rasûlullah (s.a.s)’a yardım edenler.
Envar Ziyalar, aydınlıklar, ışıklar, parlaklıklar. (bkz. Ziya).
Enver Daha nurlu, en nurlu, çok parlak.
Eracar Becerikli erkek.
Erakalın Alnı ak, dürüst erkek.
Erakıncı Yiğit akıncı.
Eraksan Temiz adlı yiğit.
Eralkan Al kanlı yiğit.
Eralp Yiğit erkek.
Eraltay (bkz. Eralp).
Eranay Yetişip gelen ay
Erandaç (bkz. Eraltay).
Eranıl – Yiğitliğinle anıl, tanın.
Eraslan Aslan gibi, güçlü kuvvetli erkek.
Eravend 1. Şevk, arzu, istek. 2. Şan, şeref.
Eray Erken ay, ilk ay, ayın ilk günlerinde doğan. (bkz. İlkay).
Erbaşat (bkz. Eralp).
Erbatur Cesur, yiğit.
Erbay Soylu, ünlü aileye mensup erkek.
Erbelgin Açık yürekli erkek.
Erben (bkz. Eralp).
Erberk Şimşek gibi yiğit.
Erboğa Boğa gibi güçlü erkek.
Erboy Yiğit soydan gelen.
Ercan Canlı, diri, sıhhatli erkek.
Erce Er adam, Erkek adam
Erçelik Çelik gibi güçlü erkek.
Erçetin Sert, güçlü erkek.
Erçevik Çevik, hızlı erkek.
Ercihan Cihanın tanıdığı erkek.
Ercivan Genç erkek.
Ercüment Muhterem, şerefli, itibarlı, haysiyetli, seçkin, saygın, değerli.
Erdal Tek erkek, dal gibi uzun erkek.
Erdem 1. Fazilet. 2. Maharet, hüner. 3. Liyakat. 4. Usta gemici. 5. İnsanın ruhsal yetkinliği.
Erdemalp – Erdemli yiğit.
Erdemer – Erdemli kimse.
Erdemir Demir gibi güçlü erkek.
Erdemli Erdemli, faziletli.
Erden Bekâret / İnsan eli değmemiş / Erkenden
Erdeniz (bkz. Deniz).
Erdeşir Cesur, kahraman, aslan yürekli.
Erdi 1. Amacına ulaşan, erişen. 2. Olgunlaşmış erkek. 3. Ermiş veli.
Erdim (bkz. Erdem).
Erdin (bkz. Erdi).
Erdinç Duru, güçlü kuvvetli erkek.
Erdoğan Yiğit doğan.
Erdönmez Sözünden dönmeyen, doğru sözlü.
Erduran (bkz. Erdönmez).
Erdurmuş (bkz. Erduran).
Erdursun (bkz. Erdurmuş).
Erek Gerçekleştirilmek için tasarlanan ve erişmek istenilen şey, amaç, gaye, hedef.
Ereken (bkz. Erek).
Erel Erkek eli, güçlü el.
Erem Ulaşmak, kavuşmak için çaba gösteren
Eren 1. Yetişen, ulaşan, vasıl olan. 2. İyi yetişmiş kişi. 3. Cesur, yiğit adam. 4. Ermiş. 5. Koca, zevc. 6. Kişi, şahıs.
Erenalp (bkz. Eren).
Erenay (bkz Eren).
Erencan (bkz. Eren).
Erendiz Gezegenlerin en büyüğü ve güneşe yakınlık bakımından beşincisi Jüpiter.
Erengüç (bkz. Eren).
Erenöz (bkz. Eren).
Erensoy (bkz. Eren).
Erensu (bkz. Eren).
Erentürk Eren-türk.
Erer Ulaşır, kavuşur.
Eretna XIV. yy. Orta Anadolu’da Sivas ve Kayseri’de beylik kuran bir zat. Aslen Uygur Türkleri’nden olup Küçük Asya’da Anadolu Selçuklularına ait yerleri idarelerine almış olan İlhanlıların emirlerinden biri. Adil yönelimi sayesinde halkın övgüsünü almış ve kendisine “köse peygamber” lakabı verilmiştir.
Erg İner Olgun erkek.
Ergalip Üstün, yenen kimse.
Ergazi (bkz. Ergalip).
Ergenç Genç erkek.
Ergener (bkz. Ergenç).
Ergi İyi, güzel bir şeye erişme.
Ergin 1. Olmuş, yetişmiş, kemale ermiş. 2. Haklarını kendi kullanmak için yasanın gösterdiği yaşa gelmiş olan kimse ( bkz. Reşid).
Erginalp (bkz. Ergin).
Erginay (bkz. Ergin).
Ergincan Olgun ruhlu kimse.
Erginsoy Olgun kişilerin soyundan gelen.
Ergintuğ (bkz. Ergin).
Ergök (bkz. Ergin).
Ergökmen Mavi gözlü, sanşın kimse.
Ergönül Gönül eri, iyi insan.
Ergüç Erkek gücü.
Ergüden 1. Yiğitlik eden erkek. 2. Sevk ve idare kabiliyeti olan, lider.
Ergüder (bkz. Ergüden).
Ergüleç Güleryüzlü erkek.
Ergümen Amacına, isteğine kavuşan.
Ergun Sert başlı, oynak ve hızlı giden at. Ergun Celaleddin Çelebi: Türk sufı. Mevlananın soyundandır. Kütahya mevlevi hanesine de şeyhlik yapmıştır.
Ergün 1. Yumuşak uysal kimse. 2. Sulu kar, sulu saf kar.
Ergunalp Hızlı, çevik, yiğit.
Ergünay (bkz. Ergün).
Erguner Hızlı, çevik erkek.
Ergüner Yumuşak huylu, uysal erkek.
Erguvan Kırmızımtrak bir çiçek.
Ergüven Kendine güvenen.
Ergüvenç Güven duyulan kimse.
Erhan İyi, adaletli hükümdar.
Erhun Hunlu yiğit
Erib Akıllı, zeki kimse.
Eriker Becerikli, yürekli adam.
Erim 1. Bir şeyin erebileceği uzaklık. 2. Vakıf olmak, yetmek.
Erimel (bkz. Erim).
Erimşah (bkz. Erim).
Erinç Rahat, huzur.
Erinçer Huzur veren kimse.
Eripek Yumuşak, uysal erkek.
Eris Zeki, uyanık, azılı.
Erkal Erkek kal, adam olarak kal.
Erkam Rakamlar, sayılar, yazılar. Erkam b. Erkam: İlk müslüman olan sahabilerden birinin adı. Peygamberimiz ve müslümanlar Mekke döneminde bir müddet çalışmalarını gizlice Erkam’ın evinden yürüttükleri için, evi İslâm tarihinde meşhur olmuş ve günümüze Daru’l-Erkam olarak ulaşmıştır.
Erkan 1. Bir topluluğun ileri gelenleri, büyükler, üstler. 2. General ya da amiral aşamasındaki askerler. 3. Yol, yöntem, adet, usûl. 4. Temel esaslar. Rükünler, direkler.
Erkay Bu ismin anlamı konusunda ayrıntılı bilgi sahibi olan ziyaretçilerimiz bize ulaşabilirler.
Erkel Güçlü, kudretli el.
Erkılıç Kılıç gibi keskin güçlü yiğit.
Erkin Serbest, hür.
Erkınay Çalışan erkek.
Erkiner Bağımsız, özgür insan.
Erkman Güçlü, etkili, sözü geçen kimse.
Erkoç Güçlü, iriyan erkek.
Erkoçak bkz. Koçak.
Erksan Güçlü, etkili san, tanınmış ad.
Erksoy Güçlü soydan gelen.
Erksun Gücünü, kudretini göster.
Erkul Erkek kul, güçlü kuvvetli adam, kul.
Erkut 1. Güçlü, dayanıklı erkek. 2. Mübarek insan, kutlu insan.
Erkutay Uğurlu ayda doğan erkek.
Erman 1. Arzu, istek. 2. Yerinme, pişman olma.
Ermin Keykubat’m dördüncü oğlu.
Ermiş 1. Allah’a yönelmiş ve bu yolda merhale katetmiş kimse. 2. Veli, aziz.
Ermiye Dolu yağdıran kasırga.
Ernoyan Yiğit başkomutan.
Eroğuz Yiğit kimse.
Erokay Seçkin, beğenilen erkek.
Erol Erkek ol. “Er” ve “ol” kelimelerinden birleşik isim.
Eronat Dürüst, güvenilir, iyi erkek.
Eröz Özü erkek, yiğit olan.
Erozan Erkek ozan, şair.
Erşad Sevinçli, mutlu erkek.
Ersagun Alp Arslan’ın çocukluk arkadaşı ve komutanlarından biri.
Erşahan Şahin gibi güçlü yiğit.
Erşahin Erkek şahin, kuş.
Ersal Yiğitliğinle tanın.
Ersalmış (bkz. Ersal).
Ersan l. Adıyla, sanıyla ünlenmiş erkek. 2. Güzel, güçlü san bırakmak.
Erşan Yiğitliğiyle tanınmış, ünlenmiş erkek.
Erşat Doğru yolu bulan
Ersavaş (bkz. Ersal).
Ersayın Saygı değer kimse.
Erseç Seçkin ol.
Erşed Er reşid, ergin olan, doğru yola daha yakın, hareket hattı daha iyi olan. (bkz. Reşid).
Ersen Meclis, kurultay, kongre.
Ersen Mutlu, neşeli erkek.
Erserim (bkz. Serim).
Erseven Seven erkek.
Ersever (bkz. Erseven).
Ersezen (bkz. Ersezer).
Ersezer Kavrayışı güçlü erkek.
Ersin Erkeksin anlamında
Ersöz Yiğit sözlü.
Ersu (bkz. Ersöz).
Ersunal (bkz. Ersu).
Ertaç Erkekliği taç gibi taşıyan
Ertan Dericilerin,, yaprağıyla sahtiyan (deri) boyadıkları bir nevi ağaç.
Ertaş Taş gibi erkek. -Er ve taş kelimelerinden birleşik isim.
Ertaylar Uzun boylu, yakışıklı erkek.
Erte 1. Gelecek şafak, şafak sökme zamanı. 2. Yarın. 3. Herhangi bir işte ilk başarı.
Ertek Tek, eşsiz yiğit.
Ertekin Soylu erkek. Er ve tekin kelimelerinden birleşik isim.
Ertem Erdem / Fazilet
Erten 1. Sabah güneşin doğduğu zaman. 2. Gün.
Ertingü Olağanüstü görülmemiş.
Ertok Gözü, gönlü tok yiğit.
Ertöre Töreleri olan yiğit.
Ertuğ Sorguç tutan erkek.
Ertuğrul Dürüst, doğru, yiğit. Ertuğrul Gazi: Osmanlı hanedanının kurucusu. Osman Bey’in babası.
Ertuna (bkz.Tuna).
Ertunç l. Tunç renkli erkek. -2. Tunç madeni gibi güçlü kuvvetli erkek. Er ve tunç kelimelerinden birleşik isim.
Ertunga 1. Yiğit hakan. 2. Uygur yazıtlarında geçen Türk adı.
Ertürk Er-türk. Yiğit türk.
Ertüze (bkz. Tüze).
Erüstün Üstün erkek.
Eryalçın Sert, güçlü, boyun eğmez yiğit.
Eryaman Güçlü, becerikli.
Eryavuz Yürekli, korkusuz.
Eryetiş Erken gel.
Eryıldız Yıldız gibi parlak yiğit.
Eryılmaz (bkz. Yılmaz).
Erzade Yiğit oğlu.
Esad 1. Oldukça mutlu, daha saadetli. 2. Çok hayırlı. – Türk dil kurallarına göre “d/t” olarak kullanılır. Esad b. Zürare: Sahabedendir. Künyesi Ebu Umame’dir. Akabe bey’atmdan önce müslüman oldu. 1.2. ve 3. Akabe bey’atlarında hazır bulundu. Medine’ye İslamı ilk tebliğ eden sahabidir. Hicretin II. yılında Şevval ayında (Bedir öncesi) vefat elti.
Esari Bağlı, bağlanmış.
Esat Uğurlu, şanslı
Eşay Ay kadar güzel.
Eşca En cesur, en yiğit kişi.
Ese Rüzgar.
Esed Arslan. Gazanfer. Haydar. Cesur ve kahraman kişi anlamında kullanılmıştır.
Esedullah (Allah’ın arslanı) Hz. Ali, Hayber’in fethinde gösterdiği kahramanlıktan dolayı Rasûlullah (s.a.s), Hz. Ali’ye bu ismi vermiştir. Astronomi’de: Güneşin rumi, temmuzun 9’unda ve Efrenci temmuzun 23’ünde içine girdiği ve semanın kuzey yarımküresi eteğinde bulunan birçok parlak yıldızdan müteşekkil 5. burç.
Esenboğa (bkz. Esen).
Esendağ Dağ gibi güven verici ve sağlam yaptı.
Esener Sağlıklı, rahat kimse.
Esentürk Güçlü, kuvvetli, sağlıklı Türk.
Eşfak Daha şefkatli, çok merhametli.
Eşir Çok sevinçli.
Eslek 1. Çalışkan, gayretli. 2. Yumuşak başlı, uysal. 3. Atik, çevik.
Eşraf 1. Şerefli, saygın kimseler. 2. Bir yerin zenginleri, sözü geçenler.
Eşref Daha şerefli, çok onurlu, çok aziz, pek muhterem. Eşrefi: Akkoyunlular devrinde kullanılan bir çeşit gümüş para. Yavuz Sultan Selim’in Mısırı fethettikten sonra burada bastırdığı para. Eşrefoğlu Rumi: Kadiri tarikatının bir kolu olan Eşrefîyye adlı ekolün kurucusu.
Etem Daha tam daha noksansız, mükemmel. (bkz. Ekmel).
Ethem (bkz. Edhem).
Etka Allah korkusu ile günahtan çok fazla çekinen. Haram veya helâl olduğunu iyice bilmediği şüpheli şeyleri yapmayan. Günah işlemeyen. Her şeyde Cenab-ı Hakk’ın rızasını gaye ve maksad edinen.
Evcan Evdeki insan evcimen.
Evcimen Evine, ailesine bağlı. Ev işlerinde becerikli.
Evfa Daha vefalı, cana yakın, sözünde duran.
Evirgen İşini bilen, tedbirli kimse.
Evliya 1. Veliler. 2. Allah’ın dostları. 3. İman edip salih amel işleyenler. 4. Allah yolunda mallan ve canlarıyla cihad edenler. 5. Allah’ın emaneti olan dinini ve hükümlerini yeryüzünde tevelli ederek korumaya çalışanlar.
Evrim Aşamalarla kendini gösteren ilerleme, değişim
Evvah 1. Çok ah eden. 2. Çok dua eden. 3. Merhametli. 4. İmanı sağlam. 5. Din bilgisi çok geniş olan kimse. 6. Kur’an-ı Kerimde bu isimle Hz.İbrahim vasıflandırılmıştır.
Eymen 1. Daha uğurlu, çok talihli, hayırlı, kutlu. 2. Sağ taraftaki. Eymen b. Hureym:. Sahabedendir. Mekke’nin alınışı sırasında müslüman oldu. Babası ve amcası Bedir şehitlerindendir. Hadis rivayctiylc ün kazandı.
Eyüb 1. Sabırlı. 2. Dönen, pişman olan, günahlarına tevbe eden demektir. Kur’an’da adı geçen peygamberlerden. Güzel sabır sahibi. Allah’ın imtihanına güzellikle sabredip mükafat ve ihsana ulaşmıştır. -Türk dil kuralı açısından “b/p” olarak okunur.
Eyüp Sabrın simgesi olmuş bir peygamber

Bir önceki yazımız olan Kolay hamile kalma yöntemleri nelerdir? başlıklı makalemizde gebelik, hamile kalma yöntemleri ve hamile kalmanın yolları hakkında bilgiler verilmektedir.

İlginizi Çekebilir

Çocuklar Televizyon İzlemeye Ne Zaman Başlamalı?

Çocuklar Televizyon İzlemeye Ne Zaman Başlamalı?

İnsanlarda gelişim diye adlandırılan tabir küçüklükten yani bebeklik döneminden yetişkinlik döneminde devam eden süreçten ibarettir. …

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir