1 Eylül 2019 - Pazar
Anasayfa / Anne & Çocuk / B harfi ile başlayan erkek bebek isimleri
B harfi ile başlayan erkek bebek isimleri

B harfi ile başlayan erkek bebek isimleri

B harfi ile başlayan

B Harfiyle Başlayan Erkek Bebek İsimleri ve Anlamları, en güzel ve isimlerin anlamlarının yer aldığı bölüm.

İSİM

ANLAMI

Badi 1. Rüzgara veya havaya ait. 2. Geçici. Badi Ahmed (1839-1908). Türk yazar ve şair.
Bağatur Cesur yiğit.
Bağdaş Yakın arkadaş, dost.
Bağışcan (bkz. Bağış).
Bağışhan (bkz. Bağış).
Baha 1. Güzellik, zariflik. 2. Parıltı. 3. Alışma, dadanma. Bahailik mezhebinin kurucusu.
Bahaddin Dinin güzelligi. Dinin değerlisi. Türk dil kuralı açısından “d/t” olarak kullanılır.
Bahadır Cesur, yiğit, bağatur. Timur soyundan Hindistan’da hükümdarlık yapmış Türk lider.
Bahadırhan (bkz. Bahadır).
Bahaeddin (bkz. Bahaddin). Bahaeddin Ahmed Efendi (Bursa 1741-1794): Osmanlı dönemi tarihçilerinden. Müderrislik ve kadılık yaptı.
Bahaullah Allah katında değer ve kıymet sahibi.
Bahir 1. Deniz, derya. 2. Yalancı, ahmak, alık. 3. Ekin sulayıcı, sulayan. 4. Belli, besbelli, açık, apaçık. 5. Işıklı, parlak, güzel. Bahir (Abdurrahman) İst. 1688-1746). Osmanlı dönemi kadılarından. Şair, bestekar.
Bahit Bahtı açık şanslı.
Bahra Timur devletinin güney sınırını koruyan eski bir sınır kalesi.
Bahri 1. Denize ait denize mensup, denizle ilgili. 2. Denizci, levent. 3. Tüyünden kürk olan, patkada denilen, gagası kaşığa benzer bir çeşit deniz ördeği.
Bahtever Şah Avrangzeb’in gözde kadınlarından biri
Bahtı 1. Bahtla, kaderle ilgili. 2. Kimi Divan şairlerinin ortak mahlası.
Baki 1. Allah’ın isimlerindendir. Genellikle “abd” takısı alarak kullanılır, (bkz. Abdülbaki). Kalıcı, sürekli, devamlı. Varlığının sonu olmayan. Ölümsüz. 2. Artan, kalan, geriye kalan. 3. Korunmuş. Baki: Ünlü Türk şairlerinden olup asıl adı Abdülbaki Mahmud’dur.
Bakır l. İnceleyen, tetkik edip açıklayan. 2. Arslan. 3. Hz. Hüseyin’in Zeyne’l-Abidin’den torununun adı.
Bala 1. Çocuk yavru. 2. Yüksek, yüce, yukarı, (bkz. Ali). 3. Azat. 4. Yedek atı.
Balaban 1. Çocuk bekçisi. 2. Gürbüz canlı, cüsseli, insan veya hayvan. Balaban: Gıyasu’d-Din Uluğ Hanın IV. yy. başlarında Aybek tarafından İltutmuş’dan sonraki en büyük hükümdar.
Balahan Çocuk hakan, yavru kağan.
Balaman (bkz. Balaban).
Balamir Eski bir Türk kağanı. (IV. yy.) Alanları ve Ostrogotları yenerek batıya sürdü.
Balatekin (bkz. Balaban).
Balcan (bkz. Baldan).
Baldemir Güçlü, kuvvetli, şirin.
Baler Tatlı dilli, cana yakın kimse.
Bali Eski, koca, köhne.
Balibey Osmanlı beylerinden. Bosna beyi olarak Kanuni’nin Belgrad Seferine katıldı. Mohaç savaşında (1526) düşmanı iki yandan çevirerek zaferin kazanılmasında büyük payı oldu.
Balisoy Eski, köklü soydan gelen.
Balk Şimşek.
Balkan 1. Sarp ve ormanlık sıradağları. 2. Avrupa’nın güneydoğu bölgesine verilen isim. Bulgaristan, Yunanistan, Yugoslavya, Arnavutluk ve Romanya’yı içerir.
Balkar 1. Kuzey Kafkasya’da yaşayan bir Türk boyu. Kıpçaklann bir kolu. 2. Bu boya mensup kişi.
Balkır Parıltı, ışık, şimşek. Balkır Rıza: (Öl. 1945). Türk Karagöz oyunu ustası.
Balkoç (bkz. Balkı).
Balsan (bkz. Balım).
Bangu 1. Haykırış, bağırış. 2. Gökgürültüsü, yankı.
Barak Oğuzların Bayat boyuna mensup bir oymak. Gaziantep, Kilis ve Nizip çevresinde yaşarlar. Barak Han: Çağatay hükümdarı (1266-1271).
Baransel (bkz. Baran).
Baray Ezeli, öncesi olmayan, öncesiz.
Barbaros Kırmızı sakal. Baba-Oruç. Türk denizci kaptan-ı derya. Oruç Gazi’nin İtalyanlarca meşhur olan ismi. Kanuni döneminde yaşayan ünlü denizci. Barbaros Hayrettin olarak bilinmekte.
Bargu Varılacak, gidilecek anlamındadır.
Barhan Farça bir isim, bar oyununun ağası anlamına geliyor. Anlamının eksik yada yanlış olduğunu düşünüyorsanız bize ulaşabilirsiniz.
Barık 1. Sivri tepeler arasındaki uçurum, yüksek kayalıklardaki çatlaklıklar. 2. Yeşillik, çayırlık yer.
Barik 1. Parıldayan. 2. Nazik, dakik, ince. Fikr-i Barik İnce düşünce.
Barıkhan (bkz. Barık).
Barım Varlık, servet, zenginlik.
Barın 1. Bütün, hep. 2. Güç kuvvet. 3. Göğüs. 4. Moğol devrinde Orta Asya’da büyük beyliklerden biri.
Barış 1. Savaşsızlık durumu. 2. Savaştan sonra silah bırakma, uzlaşma sulh. 3. Dirlik, düzenlik.
Barışcan (bkz. Barış).
Barkın Yolculuk eden, yolcu gezgin.
Barlas Kahraman, savaşçı.
Bars l. Kaplana benzeyen yırtıcı hayvan. 2. Arı oğulu. -İsim olarak kullanılmaz. Barsbay: (el-Melikü’1-Eşref (Öl. 1438). Mısır Memluklan sultanı. Çerkez hanedanındandır.
Bartu En eski Türk kağanlarından biri.
Barut Yanıca yakıcı madde
Başak Sağlam, dayanıklı.
Başar Başarılı ol, işi sonuçlandır.
Başaran Başaran.
Başarman Yaptığı işi başarıyla sonuçlandıran.
Başbuğ Başkumandan, hükümdar. Eski Türklerde orduya kumanda eden hükümdar veya komutanlar..
Başeğmez Buyruk altına girmeyen, kişilikli.
Başer (bkz. Başar).
Basir 1. Göz. 2. Görme. 3. Allah’ın sıfatlarından, herşeyi gören (“Abd” takısı almadan kullanılmaz).
Başir 1. Müjdeci. 2. Güler yüzlü, mesut, mutlu. (bkz. Beşir).
Başkaya – Kayaların başı, güçlü, kuvvetli.
Başkaynak İlk kaynak. Ana kaynak.
Başkur Türk çadırlarının çevresindeki kanatlan örten bölümlerin üst tarafına bağlanan ve 18 cm eni olan kuşak.
Başkurt Ural dağlan bölgesinde yaşayan ve Türklerin Kıpçak kolundan olan bir boy. Asıl ismi Başkırt’tır. Ural dağlannın güneyinde yerleşiktirler
Başkut Kutlu, talihli kimse.
Başok Önde olan yiğit.
Başol Başta ol, önder ol.
Başöz Önemli soydan gelen.
Basri Basralı, Basra şehrinde oturan. Hasan’ı Basri’ye izafeten kullanılmıştır.
Başsoy (bkz. Başöz).
Baştuğ (bkz. Başman).
Baştugay (bkz. Başok).
Batıboy Türklerin göç sonucu batıya yerleşen oymakları.
Batıhan (bkz. Batı).
Batıkan Batı+han Batının Hanı ya da Batının Kanı anlamında
Batın Allah ın 99 isminden biri
Batır Yiğit, kahraman, bahadır.
Batıray (bkz. Batır).
Batırhan (bkz. Batır).
Battal 1. Cesur, kahraman. 2. Pek büyük. 3. İşe yaramaz, hantal. 4. İşsiz. Battal Gazi: Emevilerin VII. yy. Bizans’a düzenledikleri sefer ve savaşlarda ün salmış komutanı.
Batu Üstün gelen, gücü yeten, galip.
Batuğ (bkz. Batu).
Batuhan Altınordu devletinin kurucusu (1204-1255). Cengiz Han’ın torunu.
Batur Kahraman, yiğit, cesur, bahadır.
Baturalp Yiğitler yiğidi.
Baturay (bkz. Batur).
Baturhan (bkz. Batur).
Baver Tasdik, inanma. Sağlam, pek doğru.
Bayar 1. Ulu, yüce saygın, soylu. 2. Ekilmemiş toprak.
Bayazıd (bkz, Bayezid).
Baybars Bahri Memlüklerin sultanı olup Kıpçak ülkesinde doğmuştur. Baybars (el-Melikü’l-Zahir Rüknettin). (1223 Şam 1277). Eyyubi hanedanını ortadan kaldırıp Abbasi halifeliğinin yeniden kurulmasını sağladı.
Baybaş Zengin, ileri gelen, saygın.
Baybek (bkz, Baybaş).
Baybora Fırtına.
Baycan (bkz. Baybaş).
Baydak
Baydan Şımarık, gururlu, kendini beğenmiş.
Baydar Kırım yarımadasında Sivastopol şehrinin güneyinde tartada bir Türk köyü. Güzellik ve bereketiyle ünlüdür.
Baydır Güçlü, kuvvetli.
Baydu İlhanlı devleti hükümdarı Hulagunun torunu. 11 ay İlhanlı devleti hükümdarı oldu.
Baydur Güçlü, kuvvetli, cesur.
Bayduralp (bkz. Baydur).
Bayer Zengin, varlıklı kimse.
Bayezit Çeşitli zamanlarda yaşamış Osmanlı şehzadelerinin genel adı. Bayezit l. (Bursa 1360-Alaşehir 1403). Yıldırım, Osmanlı padişahı. I. Murat’ın Gülçiçck Hatun’dan olma oğlu.
Baygüç Zengin ve güçlü kimse.
Bayhan Bay ve han kelimelerinin birleşiminden meydana gelmektedir.
Bayındır İmar edilmiş, mamur.
Baykal Yaban kısrağı Orta Asya Türk ülkelerinde yaşar.
Baykam Hekim, doktor.
Baykan Bay soyundan, zengin. Baykan (XIV. yy. Kars). Türk halk şairi. Timur’un 1386’da Kars’ı Karakoyunlular’dan alması üzerine ünlü bir destan yazdı. Anadolu-Azerbaycan sahasının en eski aşığıdır.
Baykara 1. Helak olma, mahvolma. 2. Böbürlene böbürlene, salınarak yürüme. 3. Malı çok olma. Baykara: Timuroğullan şehzadesi. Timur’un torunu Şeyh Ömer’in oğludur.
Baykoca Varlıklı, saygın.
Baykurt (bkz. Baykoca).
Baykut Kutlu talihli.
Baykutay (bkz. Baykut).
Bayman Varlıklı, saygın.
Bayraktar Bayrak taşıyan.
Bayram 1. Neşe ve sevinç günü. Dini bakımdan hususi değeri olan ve milletçe kutlamalar yapılan gün veya günler.
Bayrı Çok eski zamanlarda var olmuş, eskiden beri var olan.
Bayru (bkz. Bayrı).
Bayrualp (bkz. Bayru).
Bayruhan (bkz. Bayru).
Baysal Soylu, ünlü kişi.
Baysan Zengin, tanınmış.
Baysu (bkz. Baysan).
Baysungur Akkoyunlu hükümdarlarından. Gıyase’d-Din Baysungur. Timur’un torunu ve Şahruh Mirzanın oğlu. Büyük bir hattattır ve resim ve sanatın koruyucusu olarak tanınmıştır.
Baytal 1. Kısrak. 2. Bayır, yokuş.
Baytekin (bkz. Baytal).
Baytugay (bkz. Tugay)-
Baytüze (bkz. Tüze).
Baytüzün (bkz. Tüzün).
Bayülken (bkz. Ülgen).
Bedayi Eşi benzeri olmayan güzel, mükemmel, yeni şeyler.
Bedi 1. Bir şeyi örneği olmadığı halde meydana getiren. 2. Yoktan vareden. Allah’ın 99 isminden birisidir. 3. Söz estetiği, halin muktezasına uyan delilleri açık şekilde belirtme ve sözü güzelleştirme yollarına ait bilgiler toplamı. 4. Güzel, güzellik. Bedi b. Mansur. Hanefi fıkıh alimi (Sivas-1223). El-Bahru’1-Muhit adlı bir fıkıh eseri vardır.
Bedid Meşhur, görünür, açık meydanda. (Hüveyda).
Bedih Şan ve şerefi büyük olan.
Bedihi Besbelli, açık-apaçık.
Bedii Eşi, benzeri olmayan
Bedir Dolunay, ondört gecelik ay.
Bedirhan İleri görüşlü, aydın lider.
Bediüzzaman 1. Zamanın harikası. 2. Asrın mükemmel insanı. Daha çok lakab olarak kullanılır. Bediüzzaman Said Nursi: Son devrin meşhur müslüman alimlerindendir. Hayatının önemli bir kısmı İslami düşüncelerinden ötürü hapislere girip çıkmakla geçti. Risale-i Nur Külliyatı’nı telif etmiştir.
Bedreddin 1. Din’in nuru, ışığı. 2. Dinin aydınlığı, dinde bilgelik. Türk dil kuralına göre “d/t” olarak kullanılır.
Bedrettin Ayın ondördü gibi ışık saçan, temiz ve yüce
Bedri 1. İçi altın dolu kese. Bedr-i Dilşan b. Mehmed b. Oruç b. Gazi b. Şeban: (XV. yy. il yarısı) Türk şairlerinden. Murat II. adına yazdığı Murat namesi ünlüdür. 2. Ayla ilgili, ayın ondördü gibi güzel.
Bedrulcemal 1. Ay yüzlü. 2. Fatımi devleti vezir ve serdarlarındandır. 2 defa Şam valisi olmuştur. (1013-1094).
Bedük Büyük, yüce, gösterişli, önemli.
Behçet 1. Sevinç. 2. Güzellik, güleryüzlülük. 3. Şirinlik. Bu kelime Kur’an-ı Kerim’in Neml suresi 60. ayetinde geçmektedir.
Behiç Şen, güzel, güler-yüzlü adam. Kur’an-ı Kerim’de adı geçen kelimelerdendir. (bkz. Hac, ayet 5).
Behişt 1. Cennet. 2. Uçmak.
Behlül 1. Çok gülen, çok gülücü. 2. Hayır sahibi, çok iyi adam. 3. Bir İslam sofisi, Behlül-i Dana. Harun er-Reşid’in kardeşinin adı olup, delice hareketleriyle meşhur olmuştur.
Behman 1. Filan filanca. 2. Fars takviminde 11. ay’a ve her ayın 2. gününe delalet eder.
Behmenyar İbn Sina mektebine mensup ve Arapça telifleri olan filozof. (X-XI. yy.). İbn Sina’nın kitaplarını şerhetmişir.
Behnan Güleç, güler-yüzlü, iyi huylu ve daima gülen adam.
Behram 1. Merih yıldızı. 2. Her ayın 20. gönü. 3. Acem pehlivanlarından birinin adı. 4. İran hükümdarlarından birkaçının adı ki en meşhuru yaban eşeği avına pek düşkün olan “Behram Gûr”dür.
Behramşah 1. (bkz. Behram). 2. Gazne sultanı. 3. Kirman Selçukluları hükümdarı.. 4. Eyyubilerin büyük şairi.
Behzad Ressam, minyatürcü. Türk dil kuralı açısından “d/t” olarak kullanılır.
Behzat Doğuştan iyi, soylu kişi
Bekata İleri gelen, saygın. Soylu, isim yapmış sülaleden.
Bekbars (bkz. Bekata).
Bekdemir (bkz. Bekata).
Bekdil 1. Doğru sözlü, mert. 2. Gönlü zengin. Baygönüllü.
Beki / Bekri El değmemiş, Bakir, Tertemiz, bozulmamış.
Bekil Yakışıklı, süslü delikanlı, genç.
Bekir 1. Sabahları erken kalkmayı alışkanlık edinen kimse, bakir. 2. Yeni doğmuş. 3. Öncesi, İsmaili zümresine ait büyük bir Arap kabilesi.
Beklen Beklenilen kişi
Bekriye 1. Her şeyin evveli, ilk çocuk. 2. Genç ve taze kız. 3. Dişi deve yavrusu.
Beksan 1. Tanınmış, ünlü, saygın. 2. Bey ünvanı taşıyan.
Bektaş 1. Akran. 2. Eş, müsavi. Bektaşi: Hacı Bektaş Veli tarikatına mensubolan kişi, Horasan’da gelip Anadolu’ya yerleşen Hacı Bektaş Veli tarafından kurulduğu ileri sürülen tarikata mensup ilk zamanlan bilinmeyen bu tarikat, sonradan batıni bir hüviyet kazanmıştır.
Bektöre Güçlü, değişmez töreleri olan, törelerine bağlı.
Belazuri II. yy. Arap tarihçilerinin en büyüklerinden. (Ahmet b. Yahya) Belazur usaresi içmiş ve şuurunu kaybederek öldüğü için kendisine bu ad verilmiştir.
Belek 1. Hediye, armağan. 2. Selçukluların Dersim, Gere, Harput ve Halep emiri.
Belemir Peygamber Efendimiz’in(S.A.S) en sevdiği çiçek
Belge Bir gerçeğe tanıklık eden şey.
Beliğ 1. Fasih ve düzgün konuşan. 2. Açık, yeterli, tam.
Beltan Dağların bel verdiği yerden doğan sabah güneşi
Bender Deniz veya büyük nehir üzerindeki liman. Ticaret limanı.
Bengi Sonu olmayan, hep kalacak olan, sonsuz, ebedi.
Bengialp (bkz. Bengi).
Bengisan (Bengi).
Bengisoy (bkz. Bengi).
Bera 1. Fazilet. 2. Seçkin olma vasfı. 3. Olgunluk. el-Bera’ b. Azib: Ashabdandır. (Küfe-691). Bedir gazası dışında bütün savaşlara katıldı. Rey ve Kazvin’i fethetti. Kufe’de vefat etti.
Berdan 1. Çukurova yöresinde bir nehir ismi. 2. Hoş kokulu dağotu.
Beren Güçlü, kuvvetli, akıllı.
Bergin (bkz. Berkin).
Berhan Han soyundan, Hanla ilgili, han üzerine.. (Han=Hakan)
Berhuz Dağarcık, torba.
Beri 1. Salim, kurtulmuş. 2. Temiz, Arınmış.
Berid 1. Haberci. 2. Eskiden müslüman devletlerde posta ve haber alma örgütünün adı.
Berin 1. En yüksek, çok yüce. 2. Soylu.
Berjan Çevik anlamına gelmektedir.
Berk 1. Sağlam, kuvvetli. 2. Katı, sert. Şiddetli. 3. Hızlı. 4. Orman. 3. Arı, şimşek, yaprak.
Berk Yaruk Selçuklu Sultanı. (Öl. 1104). Melikşah’ın oğlu.
Berkalp Sağlam yiğit kişi
Berkan 1. Şakıma, parıldama. 2. Kıvırcık tüylü kuzu postu kürkü.
Berkant Güçlü, bozulmaz, yemin.
Berkay (bkz. Berk).
Berke 1. Kama. 2. Altınordu hükümdarı. Cengiz Han’ın torunu ve Cuci’nin 3. oğludur.
Berkel güçlü el.
Berkem Benim Berke m.
Berker Güçlü, sağlam kişilikli.
Berki Şimşek gibi parlak.
Berkin Sağlam güçlü kuvvetli.
Berkkan Güçlü soydan gelen.
Berkman Güçlü, sağlam, kişilikli.
Berksan Güçlü tanınan kimse.
Berksoy (bkz. Berksan).
Berksu Soğuk ve keskin su.
Berkün Sağlam, güçlü tanınmış.
Bertan 1 Sabahın en erken meyvesi. Şafak Yemişi. 2 Avarcada Yüregin gizemli gözü.
Berter Üstün, yüksek nitelikli, değerli
Bertuğ Engel tanımayan, güçlükleri aşan
Berzali Ebu’l-Kasım b. Muhammed. Arap tarihçilerinden-dir.
Berzan Kam, şaman, yol gösteren.
Beşareddin Dinin müjdesi. Türk dil kuralına göre “d/t” olarak kullanılır.
Besim Güleryüzlü, güleç adam.
Beşir 1. Müjde getiren müjdeci. 2. Güleryüzlü güleç adam. Kur’ani bir kavramdır. İnsanlara Allah’ın emir ve nimetlerini, cennet ve mükafatı haber veren peygamberler ve Kur’an için kullanılmıştır.
Bestami Bir Evliya İsmi
Betik Yazılı olan şey, yazılmış yapıt.
Beyati 1. Gece uyuma, gece iş görme, geceyi işiyle geçirme. 2. Türk müziğinin en eski makamlarından olup, hala kullanılmakta olan bir makamdır.
Beyazıt Ebu Yezid, Yezid’in babası, kısaltılmıştır. Arapça’dan Türkçeleşmiş.
Beybars (bkz. Baybars).
Beybolat Çelik gibi güçlü, saygın kimse.
Beycan (bkz. Beybolat).
Beyhak Horasan’ın Nişabur eyaletinde bir bölge.
Beyhaki el-Beyhaki: Arap müellifi olup muhaddis ve Şafii fakihlerindendir.
Beykal (bkz. Beycan).
Beykan (bkz. Beycan).
Beyrek 1. Çok nazik, efendi, bey. 2. Hüzünlü.
Beysan (bkz. Beycan).
Beytöre Baş adet, adetleri yerine getiren.
Beytullah Kabe
Beyzade 1. Beyoğlu. 2. Soylu kimse. Farsça’dan birleşik isim olarak Türkçeleştirilmiştir.
Beyzavi Beyzavi (Abdullah b. Ömer). İran’da yaşamış Tefsir ve Kelam alimi. Şafii mezhebindendir. Tefsirin yanında fıkıh usulü, kelam ve irab hakkında eserler vermiştir.
Biat Bağlılığını, itimadını bildirmek. Birisinin hakemliğini veya hükümdarlığını kabul etmek. El tutarak bağlılığını alenen izhar etmek. Bağlılığını tazelemek. * Rey vermek.
Bican 1. Cansız, ruhsuz. 2. Canını esirgemeyen, şehit.
Bidil Hindistan’da yerleşmiş Farsça yazan büyük Türk şairi.
Bihay Bilge, bilgili.
Bilad Şehirler bölge, eyalet, memleket isimlerini ifade için terkiplerde kullanılır.
Bilal Su gibi ıslatan, ıslatış, ıslaklık. Bilal b. Raba: İslamın ilk müezzini, Habeş asıllı olup İslamı köle olarak ilk kabul edenlerden birisidir.
Bilan Süslü ve işlemeli kılıç kemeri.
Bildar 1. Bel, belleyen, yer kıran, kürek çeken. 2. İstihkam neferi.
Bilek Güç, kuvvet.
Bilgealp (bkz. Bilge).
Bilgehan Göktürk hakanı (683-734). Babası Kutluğ İlteriş Han’dır.
Bilgekağan (bkz. Bilge). Bilge Kağan (683-734). Göktürk hakanı. İkinci Göktürk hanedanlığının kurucusu.
Bilgekan Bilgin soydan gelen.
Bilger Akıllı, bilgili, bilge, bilgin.
Bilkan
Bilmen Bilen, anlayan, bilgili.
Biltay (bkz. Bilmen).
Binali Ali’nin oğlu.
Binalp Yiğitler.
Binkan Soylu kanlar.
Bintuğ (bkz. Binkan).
Birant 1. Özel, tek yemin. 2. Özelliği olan yemin.
Birat 1. Asil, soylu, bir aileye mensup. 2. İlk erkek çocuğa verilen isim.
Birdal Bir tane, tek dal.
Birge 1. Kamçı. 2. Birlikte, beraber.
Birgit Birleşik, birleşmiş, birlik almış.
Birgivi Birgivi: Büyük din ve dil alimi (d. 1522) İmam Birgivi lakabıyla şöhret olmuş, vasiyetnamesi ve ilmihali o dönem halkının ihtiyacını karşılamıştır.
Birhan Tek yönetici.
Birindar Yaralı anlamına gelmektedir.
Birkan
Birmen Tek olan, benzeri olmayan kimse.
Birol Tek ad, bir ol.
Birtan Bir tane, tek.
Birun 1. Dışarı. 2. Dış harici. 3. Osmanlı Devleti’nde saray dışında vazifeli memurlar.
Birûnî Reyhan Muhammed b. Ahmed el-Biruni: Büyük İslam bilgini (973-Gazne 1048). İbn Sina’dan ders altı. Hindistan’a gitti. Sanskritçe öğrendi. Pozitif ilimlerin hepsiyle ilgilendi ve bu konuda birçok kitap yazdı.
Bişar 1. Esir tutsak. 2. Altın, gümüş kakmalı işlemeler. 3. Saçılan şey, saç. 4. Güçsüz, dermansız.
Bişr Güler yüzlü kişi, güleç, sevimli. Bişr b. Bera’: Sahabedendir. Babası Bera’ b. Marun Akabe beyatına katılanlardandı. Bişr, iyi bir savaşçı ve okçuydu. Yahudi bir kadının verdiği zehirli eti yiyince zehirlenerek şehid oldu.
Bistami (bkz. Bistem). Bayezid Bistami: Ünlü mutasavvıf, hayatı hakkında çok az şey bilinmektedir.
Bistem Horasan eyaletinde El-Bürz eleklerinde bir şehir. Hüsrev 2. Pervizin dayısı Bistam tarafından kurulduğu için bu ismi almıştır. Elmaslanyla ünlüdür.
Bleda Batı hun hükümdarı olan Attila’nın erkek kardeşi
Boğaç Küçük yaşta boğa öldürdüğü için kendisine bu ad verilen, Dede Korkut hikayelerindeki bir kahraman. Dirse Han’ın oğlu.
Boğaçhan (bkz. Boğaç).
Boğataş Ünlü Türk beylerinden biri.
Böke 1. Kahraman, güçlü kimse. 2. Önder, başkan, reis. 3. Kabadayı, cesur efe. 4. Güreşçi, pehlivan.
Bolgan Eski Türk adlarından.
Bolhan (bkz. Bolgan).
Bora Araziden çıkan şiddetli rüzgar.
Boran Rüzgar, şimşek, gökgürültüsü, sağanak yağmurun birlikte olduğu iklim hadisesi. Boran Hatun: Emevi halifesi Me’mun’un zevcesi.
Boranalp (bkz. Boran).
Boratay (bkz. Boran).
Börçetin Eski tarihçilere göre Türkleri Ergenekon’dan kurtaran demircinin adı.
Böritigin Karahanlı hükümdarı. Maveraünnehir’e hakim oldu. Bastırdığı paralarda İbrahim b. Nasr adıyla anılır (XI. yy.).
Börteçin Yoğun sevgi tapınmak
Botan Botan Dicle Nehri’nin bir koludur. İsmini geçmişteki Botan (Kentrites) Krallığı’ndan alır. Sokrates’in öğrencisi Ksenephon M.Ö 400 yılında yazdığı Anabasis (Onbinlerin Dönüşü) adlı kitabında nehirden oldukça fazla bahsetmiştir.
Boyla Bağa Tarkan Anlamı iyice bilinmemekle birlikte. Orhun yazıtlarında vezir Tonyukuk’a verilen unvan olarak geçer.
Boyla Kutlug Yargan Eski Türklerde birleşik rütbe unvanı. Suci yazıtında Kırgız kabilesinden Yaplakar Kan Ata’nın ünvanı olarak geçer.
Boylan Kibirli, mağrur.
Boyraz Kuzey rüzgarı.
Boysan Uzun boylu, yakışıklı delikanlı.
Bozan Büyük Selçuklu Emiri. Selçuklu Sultanı Melikşah’a büyük yardımları dokundu. Kazanılan birçok zaferde etkin rol oynadı.
Bozbey Kır beyi, gri.
Bozbora Fırtına.
Bozdoğan Bir şahin türü.
Bozer Beyaz tenli.
Bozkaya (bkz. Bozer).
Bozkurt Göktürk efsanelerinde yer alan kutsal hayvan.
Bozun 1. Büyük Selçuklu emirinin adı. 2. Sürülmemiş tarla.
Bozyel Yağmur getiren lodos rüzgarı.
Bozyiğit (bkz. Bozer).
Budak 1. Ağacın dal olacak sürgünü. 2. Dal. 3. Dalın gövde içindeki sert bölümü.
Budun Halk, kavim, ahali.
Buğra 1. Büyük erkek deve, iki hörgüçlü deve. 2. Turna kuşu, turna sürüsünün önünde uçan turna horozu. 3. Harizm hükümdarlarından birinin lakabı.
Buğrahan 1. X. yy.’ın başlarında Orta Asya’daki yağma boyundan çıkan ve ilk İslam devletinin Türk hükümdarlarının birçoğuna verilen ünvan. 2. İliğ ve Karahanlı sülalesinden birçok hükümdarların unvanıdır. Tarık Buğra, Saltuk Buğra.
Buhari (Hi: 194-256) Buhâralı. 600 bin hadisten seçilen 7275 hadis ile en mu’teber ve en sahih Sahih-i Buharî ismi ile anılan hadis kitabının yazarı. (Bak: Kütüb-ü Sitte)(Buharî ve Müslim ki, Kur’andan sonra en sahih kitab olduklarını, ehl-i tahkik kabul etmiş. M.)
Buhri 1. Tütsüye ait. 2. Denize ait.
Bukra
Bulak Kaynak, pınar, çeşme.
Bülent Yüce yüksek, ala, ulu.
Bulgar Olgun, bilgili, görgülü, hoşgörülü kimse.
Bumin Göktürk devletinin kurucusu (Öl. 552). Avarlarla arası açılınca, savaşarak onları çökertti ve merkezi Ötüken olmak üzere Göktürk devletini kurdu (552). Aynı yıl öldü.
Buminhan (bkz. Bumin).
Bünyamin Yakub peygamberin en küçük oğlu.
Burak Berk-Yıldırımdan türetilmiştir. Hz. Muhammedin Mirac’daki bineği. Kur’an’da böyle bir isim geçmemekle beraber, İslam kaynaklarında böyle bir binitin olduğuna dair rivayetler vardır. Burak Reis: (Öl. 1499). Osmanlı denizcilerinden.
Burç 1. Süryanice Burgus kelimesinin Arapçalaştınlmış hali. 2. Kalenin köşelerine yapılan daha yüksek ve daha kalın çıkıntı kule. 3. Yuvarlak bina. 4. Güneşin ayrıldığı oniki kısımdan herbiri. 5. Tek hisar.
Burçhan (bkz. Burç).
Burgaç Anafor, girdap.
Burhan 1. Delil hüccet. 2. Hakkı batıldan, doğruyu yanlıştan ayıran delil. 3. İlahi aydınlık.
Burhaneddin Dinin delili. Burhaneddin Mahmud b. Taceddin el-Buhari (Öl. 1149). Hanefi fıkıh alimi. Önemli yapıtı. el-Muhit el-Buhari’dir. Türk dil kuralı açısından “d/t” olarak kullanılır.
Burhanettin Dinin kanıtı, dinin delili, ispatı
Burkan Uygur Türklerinin Budaya verdikleri ad.
Burkan Yanardağ, volkan.

Bir önceki yazımız olan Kolay hamile kalma yöntemleri nelerdir? başlıklı makalemizde gebelik, hamile kalma yöntemleri ve hamile kalmanın yolları hakkında bilgiler verilmektedir.

İlginizi Çekebilir

Çocuklar Televizyon İzlemeye Ne Zaman Başlamalı?

Çocuklar Televizyon İzlemeye Ne Zaman Başlamalı?

İnsanlarda gelişim diye adlandırılan tabir küçüklükten yani bebeklik döneminden yetişkinlik döneminde devam eden süreçten ibarettir. …

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir